ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ

Το Nerida είναι ένα κομμάτι αφιερωμένο στη μητέρα μου..

και στις αθόρυβες μάχες που ο καθένας μας φέρει μέσα του. Κινείται μεταξύ μελαγχολίας και ελπίδας, αντανακλώντας το βάρος των καθημερινών αγώνων που μας παρασύρουν σταδιακά στα βάθη, σαν μια απέραντη θάλασσα. Στιγμές στιγμές, βυθιζόμαστε.. περιστοιχισμένοι από σκέψεις, πίεση και σιωπή. Κι όμως, με κάποιον τρόπο, βρίσκουμε πάντα τη δύναμη να αναδυθούμε ξανά, φτάνοντας στην επιφάνεια για αέρα, για φως, για μια στιγμή ηρεμίας.. μέχρι να έρθει το επόμενο κύμα. Μέσα από αυτό το έργο, αναζητώ αυτή την ισορροπία.. ανάμεσα στη βύθιση και την ανάδυση, ανάμεσα στο σκοτάδι και τη γαλήνη, ανάμεσα σε ό,τι μας λυγίζει και σε ό,τι μας κρατά όρθιους.